تولد:سی و یکم اکتبر 1964
محل تولد:اوترخت - هلند
باشگاهها:اوترخت(81-1980)، آژاکس(87-1981)، میلان(93-1987)
مهمترین افتخارات:قهرمان جام ملت های اروپا 1988، آقای گل یورو 88، قهرمان جام باشگاه های اروپا 1989 و 1990، قهرمان جام بین قاره ای 1989 و 1990، قهرمان جام برندگان جام اروپا 1987، قهرمان سری A ایتالیا 1988، 1992 و 1993، مرد سال فوتبال اروپا 1988، 1989 و 1990، مرد سال فوتبال جهان 1992
تیم ملی هلند : 58 بازی، 24 گل
حضور در جام جهانی: یک دوره (1990)- 4 بازی

او پس از کرایف شایسته ترین محصول باشگاه آژاکس است و بزرگترین مهاجمی که تاریخ فوتبال هلند تا به حال داشته است.
مارکو فان باستن فوتبال حرفه ای را از سال 1980 در باشگاه اوترخت آغاز کرد و در سال 1981 در حالیکه تنها هفده سال داشت به آژاکس پیوست وهفت فصل رویایی را در این تیم گذراند.
فان باستن در آژاکس به سه عنوان قهرمانی لیگ هلند و سه جام حذفی دست یافت و در سال 1987 با رهبری این تیم به مقام قهرمانی جام برندگان جام اروپا رسید.
 

فان باستن اولین بازی ملی خود را در هفتم اکتبر 1983 مقابل ایسلند انجام داد و در همان سال اولین گل ملی خود را وارد دروازه بلژیک کرد.پس از درخشش وی در آژاکس،سیلویو برلوس*********** مالک میلان او را به جوزپه میاتزا آورد و پس از اضافه کردن گولیت و ریکارد مثلث تیم ملی هلند را در باشگاهش ایجاد نمود.این مثلث رویایی موفق شد طی سال های 90-1988، دو قهرمانی سری A، دو قهرمانی جام باشگاه های اروپا و دو قهرمانی جام بین قاره ای برای میلان به ارمغان آورد و این تیم را تبدیل به مطرح ترین باشگاه جهان فوتبال کند.
فان باستن به همراه گولیت، ریکارد، کومان و فان بروکلن در جام ملت های اروپا در سال 1988 بازی هایی را به نمایش گذاشت که یادآور خاطرات خوش دهه هفتاد و کرایف بزرگ بود.

رینوس میشل که اوایل دهه هفتاد با ستارگانش انقلابی در فوتبال به پا کرده بود، نسل جدید فوتبال هلند را به سمت فتح یورو 88 رهنمون کرد.
فان باستن پنج گل در این رقابت ها به ثمر رساند (از جمله گل استثنایی اش در دیدار پایانی برابر شوروی) و همراه هلند قهرمان اروپا شد.در این سال او موفق شد عنوان مرد سال اروپا را هم به دست آورد، عنوانی که در سال های 1989 و 1992 هم تکرارشد تا از این نظر در کنار یوهان کرایف و میشل پلاتینی که هر یک صاحب سه توپ طلایی اروپا شده اند، قرار گیرد.
در میلان، هلندی های این تیم تمامی افتخارات را طی سه فصل به دست آوردند ولی در تیم ملی هلند، مثلث طلایی آنها چندان موفق نبود و در جام جهانی 1990 و یورو 92 تیم هلند ره به جایی نبرد.
البته فان باستن در میلان چنان درخشید که عنوان بازیکن سال جهان را در سال 1992 کسب کرد ولی متأسفانه این پایان دوران پرشکوه مهاجم جوان هلند بود.

فان باستن در سال 1993 و در جریان دیدارپایانی جام باشگاه های اروپا برابر مارسی که به شکست میلان انجامید آسیب دید و چنان این آسیب دیدگی شدید بود که ناگزیر در سن 29 سالگی برای همیشه از فوتبال کناره گیری کرد.
وی پس از سال ها دوری با قبول پست سرمربیگری تیم ملی هلند به عرصه جهانی بازگشت و هر چند در جام جهانی 2006 در مرحله یک هشتم نهایی توسط پرتغال حذف شد ولی بازی های جالب توجه شاگردان جوانش باعث ابقای او در این سمت شد.